دانشگاه صنعتی اصفهان مواد پیشرفته در مهندسی 2251-600X 39 2 2022 12 31 Effect of Amorphous Silica Addition on Martensitic Phase Transformation of Zirconia and Investigation of its Tetragonal Structure Stability Mechanisms تأثیر افزودن سیلیکای آمورف بر استحاله مارتنزیتی زیرکونیا و بررسی مکانیزم‌های پایدارسازی ساختار تتراگونال زیرکونیا 49 63 2518 10.47176/jame.39.2.18051 FA موسی فرهادیان دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان. محمدعلی گلعذار دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان. کیوان رئیسی دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان. محمدعلی گلعذار دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان. Journal Article 2022 12 31 This work is focused on the effect of amorphous SiO2 addition on the phase transformation and microstructural evolution of ZrO2 particles. Considering the structural similarities between the amorphous ZrO2 and its tetragonal structure, XRD results showed initial nucleation of metastable tetragonal ZrO2 from its amorphous matrix upon heat treatment. This metastable phase is unstable in pure ZrO2 sample and transforms to a stable monoclinic phase at around 600 oC. However, addition of amorphous SiO2 to ZrO2 structure causes metastable tetragonal phase to remain stable up to around 1100 oC. The temperature range for stability of metastable tetragonal ZrO2 structure increased from about 150 oC in pure ZrO2 particles to around 500 oC in ZrO2-10 mol.% SiO2 composite powders. A further increase in SiO2 content up to 30 mol.% did not change the stabilization temperature range but the average particle size reduced around 1.6 times compared to pure ZrO2 particles. Stabilization of metastable tetragonal ZrO2 explained by constrained effect of SiO2 layer surrounding zirconia nuclei. The thickness of this SiO2 layer enhanced by increasing SiO2 content which limited the growth of ZrO2 nuclei resulting in finer particle sizes. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر افزودن SiO₂ آمورف در تحولات فازی و ریزساختاری ZrO₂ است. نتایج پراش پرتو ایکس (XRD) نشان داد، به‌دلیل تشابه ساختاری بین زمینه آمورف و ساختار تتراگونال ZrO₂، اولین فازی که از زمینه آمورف جوانه می‌زند فاز شبه‌پایدار تتراگونال است. این فاز در نمونه ZrO₂ خالص ناپایدار بوده و در دمای حدود 600 درجه سانتی‌گراد به فاز پایدار مونوکلینیک تبدیل می‌شود. درحالی ‌که با افزودن SiO₂ به ساختار ZrO₂، فاز شبه‌پایدار تتراگونال حتی تا دمای حدود 1100 درجه سانتی‌گراد پایدار می‌ماند. محدوده دمایی پایداری ساختار تتراگونال شبه‌پایدار از حدود 150 درجه سانتی‌گراد در ذرات ZrO₂ خالص به حدود 500 درجه سانتی‌گراد در ذرات کامپوزیتی ZrO₂-SiO₂ با محتوای 10 درصد مولی SiO₂ افزایش پیدا کرد. با افزایش بیشتر محتوای SiO₂ به 30 درصد مولی، محدوده پایداری دمایی ساختار تتراگونال شبه‌پایدار ثابت ماند ولی میانگین اندازه ذرات نسبت به ذرات خالص ZrO₂، حدود 1/6 برابر کاهش یافت. پایداری ساختار تتراگونال شبه‌پایدار ZrO₂ به‌دلیل اثر محدودکنندگی SiO₂ و ایجاد پیوندهای شیمیایی جدید Zr-O-Si در فصل مشترک ذرات است.  https://jame.iut.ac.ir/article_2518_6ef80bb237adf4b6f77d0700e1255907.pdf