دوره 37، شماره 4 - ( نشریه مواد پیشرفته در مهندسی- زمستان 1397 )                   جلد 37 شماره 4 صفحات 101-112 | برگشت به فهرست نسخه ها

DOI: 10.29252/jame.37.4.101


XML English Abstract Print


دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، شاهین‌شهر
چکیده:   (1881 مشاهده)
لایه نازک نانوهیبریدی تترا اتیل اورتوسیلیکات- تریگلیسیدوکسییپروپیل تریمتوکسیسیلان روی زیرلایه پلی‌متیل متاکریلات به‌روش سل- ژل غوطه‌­وری اعمال شد. آزمون‌های پراش­‌سنجی پرتو ایکس، طیف‌­سنجی تبدیل فوریه مادون قرمز با تکنیک بازتاب کلی تضعیف شده، میکروسکوپی الکترونی روبشی گسیل میدانی و میکروسکوپی نیروی اتمی به‌ترتیب به‌منظور بررسی ساختار، پیوندهای سطحی، مورفولوژی و زبری لایه نازک صورت گرفت. طیف­سنجی نور مرئی- فرابنفش به‌منظور اندازه­گیری طیف عبور نمونه­‌ها انجام شد. همچنین چسبندگی و سختی پوشش به‌ترتیب توسط آزمون­‌های نوار و مداد ارزیابی شد. نتایج حاصل از آنالیز پراش­سنجی پرتو ایکس، تشکیل پوششی با ساختار آمورف را اثبات کرد. همچنین تصاویر میکروسکوپی الکترونی روبشی گسیل میدانی مشخص کرد که با اضافه کردن GPTMS به سل TEOS فیلمی عاری از ترک ایجاد خواهد شد. همچنین بر اساس نتایج طیف‌­سنجی نور مرئی- فرابنفش، اعمال لایه نازک نانوهیبریدی افزایش میزان عبور را در ناحیه مرئی نسبت به زیرلایه پلی‌متیل متاکریلات به‌همراه خواهد داشت. در ضمن، آزمون مداد نشان داد که با اعمال لایه نازک نانوهیبریدی روی زیرلایه پلیمری سختی از H3 به H6 افزایش می­یابد. از طرفی آزمون نوار چسبندگی بالای لایه نازک نانوهیبریدی را به زیرلایه پلی­متیل متاکریلات اثبات کرد. درنتیجه پوشش شفاف هیبریدی آلی- معدنی GPTMS-TEOS، می‌تواند به‌عنوان پوشش ضد‌خش روی زیرلایه پلیمری پلی­متیل متاکریلات استفاده شود.
متن کامل [PDF 625 kb]   (246 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: مهندسی سطح و پوشش ها
دریافت: ۱۳۹۷/۳/۷ | پذیرش: ۱۳۹۷/۸/۲۳